Home arrow DogBlog arrow Cesar Millan;slimme geluksvogel!
Cesar Millan;slimme geluksvogel! PDF Afdrukken E-mail
19-3-11

Gisteravond heb ik mezelf maar weer eens overgegeven aan het fenomeen Cesar Millan. Wat ik steeds probeer als ik naar hem kijk is om de dingen die hij doet en zegt, te plaatsen in mijn eigen theoretische kader zoals ik dat de laatste jaren door opleiding en ervaring opgebouwd heb. Ik zie vrijwel meteen wat er met de hond gebeurd, maar van de man snap ik geen bal. Als je naar de honden kijkt weet je eigenlijk al genoeg, maar toch, blijven kijken. Wie weet leer je  wat. Dat is mijn bedoeling in ieder geval.

Op zich leven we in een grotendeels vrije wereld, waarin iedereen zijn eigen keuzes kan en mag maken. Zo ook Cesar natuurlijk.

Het staat hem wat mij betreft vrij om de therapie te gebruiken die hij wil. Het staat ook hondeneigenaren vrij om hem in te schakelen als ze dat willen. Maar mijn haren gaan overeind staan als ik merk dat hij gewoon niet ziet wat er gebeurd.

Gisterenavond zag ik hem met een, zeg maar, Pyrenese herder met angst agressie. In dit geval ging het om angst voor de dierenarts. De agressie begon al bij de muilkorf. In het begin ging het nog goed, CM zit in een smal gangetje naast de hond op de grond. De hond gromt en hapt naar de muilkorf. CM legt uit dat de hond moet leren de muilkorf te vertrouwen, en dat het niets negatiefs betekend. CM blijft rustig, en begint de hond te aaien met de muilkorf. De hond kalmeert, en uiteindelijk staat de hond toe dat CM de muilkorf omdoet. In beeld verschijnt; Ellapsed time; 14 minuten. Met andere woorden, kijk eens hoe goed CM is. Terwijl er niets bijzonders gebeurd.

Als de muilkorf omzit (en de hond dus niet meer kan bijten) is vertrouwen blijkbaar niet meer nodig. De hond wordt opgepakt en op de behandeltafel gelegd.

Het is me al eerder opgevallen dat er een verschil zit tussen wat CM zegt en wat hij doet. Ik kan me nog een voorbeeld herinneren van een hond die moest wennen  aan de bench. CM zit weer bij de hond, heeft een mooi verhaal over vertrouwen enzovoorts. Als de hond wat kalmeert wordt hij opgepakt en in de bench  gepropt. Klaar!

Terug naar gisterenavond.

De hond wordt met vereende krachten op de behandeltafel gelegd. In het begeleidend commentaar wordt aangegeven dat CM had verwacht dat de hond erg zou gaan worstelen. Dit gebeurd niet,  en de zoon van CM vraagt "heb je hem verdoofd pap"? CM "nee jongen, maar bedankt voor het compliment.  En iedereen verbaasd zich over het feit dat de hond zo rustig en ontspannen is. Hulde aan CM.

In werkelijkheid ligt de hond op zijn rug op de tafel, vastgehouden door 3 mensen.  Opgekruld tot een soort bal, met de staart tegen zijn navel. Klopt, hij verzet zich niet, maar hij is doodsbang, wat zijn gekromde houding al laat zien, maar wat ook te zien is aan zijn ogen; opengesperd met veel oogwit. De hond is totaal verstard.

Nogmaals, ik zou er mee kunnen leven als ik het idee had dat CM liet zien dat hij in de gaten had wat er gebeurde.

In mijn opleiding heb ik geleerd dat je eerst moet onderzoeken wat de motivatie van de hond is om bepaald gedrag te laten zien. Vervolgens kies je daar een geschikte therapie methode bij. Je bent niet helemaal vrij om daarin te kiezen wat je wilt. Bij een bepaalde motivatiefactor horen ook bepaalde therapiemethoden. Zo kun je bijvoorbeeld bij angstagressie niet zomaar een therapiemethode inzetten die bedoeld is voor dominantie. Dat zou zelfs schadelijk zijn voor de hond.

Met andere woorden er zijn regels en afspraken. Die regels en afspraken zijn ontstaan  door de uitkomsten van wetenschappelijk onderzoek, en zijn gebaseerd op leerprocessen zoals die bij, onder andere, honden plaatsvinden.

Terugkijkend naar de uitzending van gisteren concludeer ik dat CM bij deze angst-aggresieve hond gekozen heeft voor de therapiemethode "Flooding"  . Flooding is een manier om mensen om te leren gaan met angst. Het idee is om iemand te  overspoelen met de bangmakende prikkel, totdat  die persoon zich realiseert dat er niets engs gebeurd, waarop de angst uitdooft. De methode is goed te hanteren bij honden. Bestaat er bij mensen nog het risico dat de "Patient" zich voortijdig onttrekt aan de therapie( waardoor de angst alleen maar verergerd), bij honden hoeft dat niet te gebeuren als we de therapie goed organiseren.

Zelf zou ik voor een andere therapie gekozen hebben, maar we leven nu eenmaal in een vrije wereld.

Mijn verbazing zit hem in het feit dat CM niet ziet dat die hond bang is, en dat hij niet snapt dat de therapie niet werkt als je toch enge dingen laat gebeuren.  De dierenarts krijgt namelijk toestemming  van CM om de bangmakende handelingen uit te voeren.

Deze hond had al geleerd dat de muilkorf een voorspeller is voor vervelende handelingen door de dierenarts. CM heeft  dat alleen nog maar bevestigd.

Deze hond komt dus nooit van zijn angst af, en het vertrouwen in de mensen om hem heen wordt hierdoor ook niet groter.

Wat de hond ook geleerd heeft, en dat is de reden waarom hij zo "rustig" was, is "aangeleerde hulpeloosheid".  De hond leert dat het geen zin heeft om zich te verzetten, en laat alle initiatief varen. Uit onderzoek blijkt dat honden (en andere dieren) behoorlijk goed met stress overweg kunnen als ze zelf op een of andere manier invloed kunnen uitoefenen op die situatie. Bij dieren die in stress-situaties zitten waarbij ze geen invloed kunnen uitoefenen, blijkt dat de stress erg slecht is voor hun gezondheid.

Nee, met een bewuste keuze van CM die niet de mijne was had ik goed kunnen leven, maar dit is broddelwerk, en geen kwaliteit.

Ik vrees dat CM zijn warrige verhalen over  goede en slechte energie, en balans, etcetra, nodig heeft  als compensatie voor het gebrek aan wetenschappelijke onderbouwing van zijn methode.

Dat Cesar Millan met deze manier van werken zo veel  commercieel succes kan boeken komt volgens mij vooral omdat er op de wereld heel veel hondenliefhebbers zijn, die niet noodzakelijkerwijs ook hondenkenner zijn.

Pim Schuurmans

Kynologisch gedragstherpeut

Dogs & Co

 
< Vorige   Volgende >
[ terug ]